Ял көне булуга карамастан иртә торды бүген Гөлчәчәк. Урын-җирләрен, кышкы киемнәрен кояшка кибәргә чыгарып элде. Тузаннар сөртеп, идәннэәрен юып чыгарды. Мунча ягып томалады, пироглар пешерде. Ай буе дәваланып яткан иренен кайтуын көте, кәефе дә шуңа күтәренке иде. Ишек алдында кытаклаган тавыклар тавышына йөгереп чыкты. Хәерсез, киптерергә тезгән мендәре сүрүе кадакка ертылып мамыклары ишек алды буйлап тузгыган. […]