Балаларын югалткан аналар түземлегенә һәйкәл куяр идем. Үземнән беләм: тозлы күз яшьләре йотып елаган төннәрем санап бетергесез. Көннәр озын, ә төннәре тагын да озынрак. Алар сине кайнар учакта тагын да ныграк яндыра. Әле дә саташулы төш бар. Ул мине улым белән очраштыра. Кайчак балам йөгереп килеп тезләремне кочаклый, нәни куллары белән яңакларымны сөя.