Үзгәрмәгән берни язмышларда
Кояш нуры мине назлап уята.
Бер җай белән үтә көннәрем дә,
Таң ата да кабат кич була.

Авыр түгел миңа синсез яшәү,
Син барлыгын әгәр уйласам
Аз да түгел- күп тә түгел,
Тагын бер көн синсез түзә алсам.

Рәнҗи алмыйм язмышларга,
Син яшьлектә балкып узганга.
Кемдер күктә безнең өчен,
-Айрым китсен, диеп язанга.

Үпкә юктыр сагышларга,
Җан ярасын кабат сызлатса.
- Онытмадым әле сине, — диеп,
Синең тавыш көн дә уятса.

ЗИННУР ТИМЕРГАЛИЕВ