Күзләреңдә күрәм сары сагыш,
Сары сагыш тәнне өшетә.
Сөйләсәң дә: «Булды,- диеп — ялгыш»,
Гайбәт сүзе һаман ишетәм.

Ни уйладың ул вакытта качып,
Башкаларга,сөям дигәндә.
Чит-ятларны күкрәгеңә кысып,
Назлы сүзләр бүләк иткәндә.

Гафу сорама..булган беткән инде,
Үткәннәргә кире кайту юк.
Салган яраларың җанны өтте,
Йөрәгедә калды салкын боз.

Төшләремдә күреп уянам да,
Газапланып ятам ялгышка.
Гафу итмәгәнлек казалары,
Салды мине сары сагышка.

ГӨЛФИЯ ГАЛИМОВА