Галиевлар (исем-фамилияләрне үзгәртеп язам) гаиләсе белән без терәлеп диярлек яшибез. Ике йорт арасын юка гына стена аерып тора. Әлеге стенаның бер ягында – безнең аш бүлмәсе, икенчесендә – аларныкы. Безнең йортларны заманында район хисабыннан эшчеләр өчен махсус төзеткән булганнар. Шуннан, 90нчы еллардан башлап, аларны приватизацияләп, шәхси кулларга биргәннәр. Билгеле, кемдер сатып китеп барган, икенче берәүләр […]

Ирем белән аерылышканга 8 ел вакыт узса да, һаман да аның хыянәте күз алдымда тора. Оныта да, гафу итә дә алмыйм. Оныт, гафу ит диләр, ләкин мин булдыра алмыйм. Шул мизгелдәге тамакка тыгылган төер менә ничә еллар урыныннан да кузгалмыйча мине газаплавын дәвам итә. Ул көнне ике кызымны да алып әниләргә киткән идем. «Бер бүлмәне […]

Без үскәндә уң як күршебездә Шамилә апа яши иде. Үткән-сүткәндә бала-чаганы буш итмәсә дә, авылда аны бик күп хатыннар яратмый иде. Яратмый гына түгел, күпләр аны күралмый иде. Бала-чагалык белән без аның төп сәбәбен дә аңлап бетермәгәнбез инде, әмма үсә-үсә барысына да төшенәсең бит ул. Шамилә апа – әниләрнең чордашы. Шулай булса да, ни сәбәпледер, […]