Бу дөньяда һәр нәрсәнең Үз бәласы, кайгысы. Бәгырьләрне телгәли шул Авыр язмыш кайчысы. Кыен чишмә, елгаларга Саеккан чакларында.

Үткән көннәр өчен үкенмәгез, Аларны һич булмый кайтарып. Хаталарым бик күп булды диеп, Яшәмәгез берүк кайгырып. Онытырга тырыш ялгышларны, Ертып алгандай дәфтәр битләрен,