Башына иләмсез зур, шактый таушалган ирләр бүреге, өстенә шундый ук каралып, пычранып беткән сәләмә фуфайка, аягына бәйләвече булмау сәбәпле, аяк очларында гына эләгеп торган ямьшәеп беткән иске ирләр ботинкасы кигән бер адәм калтыранган кулларын сузып, урамда узып баручы кешеләрдән акча сорый: “Помогите, хоть на хлеб дайте, дома совсем кушать нечего…” Көтмәгәндә безнең күзләр очрашты… “Аба, […]

Гаилә тормышым матур гына башланган иде. Улыбыз үсеп килгәндә, авырып киттем. Иптәшемнең кырын карый башлаганын сизенәм. – Туйдым бу даруларыңнан да! – ди. Соң кайта яки кунарга да кайтмый. Шулай итеп, көннәрдән бер көнне ул безне ташлап, икенче хатынга китеп барды. Ул көннәрнең авырлыгын бары тик үз башына килгән кеше генә аңлый. Йокысыз төннәр, күз […]

Безнең йорт авыл очында урнашкан. Шуңа күрәдер еш кына юл сорап та, көрәк-сәнәк, су, хәтта кабымлык сорап керүчеләр дә булып тора. Элегрәк чүпрәк-чапрак сатып йөрүче үзбәк хатыннары кереп, чәй эчеп, хәл җыеп чыгып киткәли иде. Кем керсә дә, капка ачык. Аллага шөкер, барлык белән яшибез. Әле шушы арада гына ирем тиз генә өйгә керде дә, […]