Алмазның сабыры тәмам төкәнде. Хыяллары, киләчәккә баглаган өметләре чәлпәрәмә килде. Гел гаилә, хатын, балалар дип чапты ул. Бар булган ирлек горурлыгын таптап, мәхәббәте, балалары хакына түзде: тормыш гөле бөреләнеп кенә килгәндә үк тамырын көйдергән ачы хыянәтне дә гафу итәргә, кичерергә мәҗбүр булды. Алмаз Азнакайда ишле гаиләдә туып үскән. Әти‑әнисе аны бераз астыртынрак, сынаучанрак булырга өйрәтеп […]