«Әбиемнең каргышлары төшкәндер миңа. Балалар бәхете дә, хатын-кыз бәхете дә, кеше бәхете дә күрә алмадым. Язмышым катлаулы булды, балам. Соңгы көннәремне ачлыкта, урамда үткәрмәсәм ярар иде». Әминә апаны ике айга якын эзләдем мин. Аның Апаста сарай кадәрле генә өйдә яшәвен һәм шактый авырлыклар күрүен ишеткәч, гыйбрәт булсын өчен, укучыларга язма әзерләрмен дип, янына кайткан идем.



4 Май, 2014 ел
Сайт авторы
Караулар: 3 542
Сәхифә
Тамга:
