Башка тулай торакка күчкәч, тәрбияче хатынның йомшак холыклы булуына исем китте. Андыйлар да бар микәнни дөньяда дип гаҗәпләндем. Элекке торактагы тәрбияченең усаллыгына чыдый торган түгел иде. Бүлмәгә кинәт килеп кереп, җыештырылган карават өстендә утыруыңны күрсә – бетте баш! Урындык ни өчен, янәсе. Бүлмәдәш кызны елатты ул хәтта. Егете аңа ясалма чәчәкләр бүләк иткән иде. Тәрбияче […]

Бик яхшы танышым үлеп китте. Христиан кешесе иде. Аракы эчми, тәмәке тартмый, кеше тикшерми, гайбәт сөйләми, үзе белгәнчә үз динендә гамәл кылучы, Аллаһка ихлас ышанучы гади бер бәндә иде. Мин милләтче түгел. Динне, телне, сәясәтне тикшермим. Кешеләрне яхшы белән яманга гына аерам. Бу танышымны да гадилеге, эчкерсезлеге, кешеләргә һәрдаим ярдәм итүе өчен якын күрә идем. […]

Күршебездә үскән Нурзидә турында язарга уйладым әле. Алар 4 кыз, 2 малай үстеләр. Һәммәсе уңган, тырышлар, матур тормыш корып яшиләр. Хәзер Казанда гомер итүче Нурзидә авылга чираттагы тапкыр кайткач, аның бала чаклары, мәктәп еллары турында сөйләшеп утырдык. Ул булачак ире Мөбәрәкҗан белән башлангыч сыйныфта ук дуслашуын әйтте. Үсә-үсә дуслык мәхәббәткә әйләнгән. Әйе, аларның мәхәббәт тарихы […]