Кулыма диплом алгач, ике дә уйламыйча, үзебезнең районга эшкә кайтып киттем. Шәһәр шау-шуыннан институтта укыганда ук гарык булган идем, укытучыларым аспирантурага калырга кыстасалар да, бәхетемне авылда табармын кебек тоелды. И-и, без яшь чакларда бик күңелле иде бит ул. Кичләрен клублар гөрләп торды. Кинога, дискотекага бару үзе бер бәйрәм кебек иде. Яшь белгеч булып район үзәгендә […]

Хатын-кызның канатларын киссәң, ул себеркегә күчеп утыра. Беренче ирем белән нибары өч ел яшәп калдым. Үзе ярыйсы гына кеше иде, әмма әнисе, апалары безгә тыныч яшәргә ирек бирмәделәр. Талаша, кеше белән этләшә торган гадәтем булмагач, мине туйганчы изделәр. Түздем-түздем дә, бердәнбер көнне сабыр канатым сынды, үземнең һәм баламның киемнәрен генә алып, әниләргә кайтып киттем.

Киткәндә, борылып карама. Карасаң – исеңә төшә. Исеңә төшсә – кызганасың. Кызгансаң – кире борыласың. Кире борылсаң – барысы да яңадан башлана. Апа белән икебез дә бик яшьли тол калдык. Ярый әле аның балалары бар. Ә миңа андый бәхет эләкмәде. Ирем белән ике елга якын гына яшәп калдым: аны миннән каты авыру тартып алды. Ирем […]