Җитмешенче еллар. Төгәлрәге, 1969 елның җылы яз көннәре. Казан химия-технология институтында диплом язып йөргән вакытта “Казан-Уфа” поезды белән Чирмешән районындагы туган авылыма кайтып килергә уйладым. 6-7 май көннәре булырга тиеш бу. Поезд төнлә бер тулганда кузгалып китә, билетлар юк, урын юк. Күпчелек пассажирлар кебек, төне буе бер аякта басып кайттым. Буа станциясен узгач, вагон бераз […]

Алтмыш биш яшемә җитеп, болай елаган кешене күргәнем юк иде. Күрергә дә язмасын, Аллаһ сакласын. Казанда яшәүче туганнарга мәҗлескә баргач, Татарстан күчтәнәчләре алыйм дип базарга чыккан идем, йөри торгач, шактый әйбер җыелды. Ял итә-итә, туганнар фатирына кире кайтканда, юл буенда хәйран гына матур чит ил машинасын күрдем. Эчендә бер хатын утыра. Якынлашкач, күзем аның йөзенә […]

Без гаиләдә өч кыз үстек. Мин иң олысы идем. Әти белән әни колхозда эшләде. Ә анда, үзегез беләсез, эш вакыты чикләнмәгән, без аларны көне буе диярлек күрми идек. Шуңа да сеңелләремне карау, өй җыештыру, кер юу – барысы да минем өстә иде. Ашарга пешерергә дә кечкенәдән өйрәнергә туры килде. Әни өй эшләренең барлыгын да белмәде, […]