
Алманың асылын корт ашар
(Тормыш язган хикәя) Беркөнне йокларга ятарга җыенып йөргән мәлемдә, уйламаганда-көтмәгәндә кесә телефоныма җан керде. Бу вакытта кем шалтырата икән, Ходаем? Юньле хәбәр түгелдер, үлем-китем юктыр ич, дип борчылып, трубкага үрелдем. Кама Тамагы районындагы танышым Мәрзыяны ( Исемнәр үзгәртелде – Авт. ) карлыкканрак калын тавышыннан танып алдым: – Ярты төн җиткәндә борчуым өчен гафу ит инде, ахирәткәем! Телефоныңны […]
Яшем җиткәч, чыгам
Түбәләрдән март кояшы елмаеп карый, сөңге бозлардан тамчы тама. Бу яз башы көндез күзләрне чагылдырып, кыекта кызынып ятучы мәчеләрне иркәләсә, кичкә катырып, туннарны киярлек итә дә куя. Ә шулай да рәхәт, язга чыгабыз бит. Мәктәптә укулар кызып барган чак, кемнәрдер сынауга әзерләнә, ә кемнәрдер дәрестән кача. Язга таба укулары да туйдыра башлады, Рәсүлә белән «физ-ра» […]
Йолдыз
Запас полкта озак яту Сираҗиның теңкәсенә тиеп беткән, тәмам туйдырган иде инде. Полкның куе урман эчендә булуы, аның җиргә казып эшләнгән тынчу землянкалары егетнең йөрәген сызландыра, үзенең гариплеген һаман исенә төшереп тора иде. Шунлыктан да юлга чыгу аның күңелен күтәргәндәй итте… Әмма яңа урын, үзенә тапшырылган яңа эш аңа бөтенләй ошамады. Аның иптәшләре хәзер дошман […]
Әле дә син бар, әни, дөньяда
Бер бик нәфис, шул ук вакытта курку белмәс карлыгач үзенең пары белән оя корып, бик тә бәхетле әни булып гомер кичергән. Чөнки аларның дәвамчылары булып, өч кошчыклары дөньяга килгән. Ни кызганыч, көтмәгәндә куркыныч давыл чыгып, әткә карлыгачны харап иткән, аларның җылы оясын да туздырып аткан. Әнкә карлыгачка тормыш дигән чиксез океан аша үз балаларын ышыкка, […]
Яраларга кагылмаска иде
өлия чираттагы имтиханын 5легә бирү шатлыгыннан очып диярлек, урамга чыкты. Көн бүген шундый матур, шундый якты, Балалар яңа ел бәйрәменә ясаган төсле кар бөртекләре әкрен генә җиргә төшәләр дә, тагын бер сикереп куялар. Кыз кышкы табигатьнең матурлыгына соклана-соклана атлаганда, аны бер таныш түгел егет куып тотты: – Кая чабасың, Гөлирә, мин сине кайчаннан бирле көтәм, […]
Тиздән, бик тиздән…
25 Апрель, 2014 ел
Сайт авторы
Комментарии отключены
Караулар: 3 041

- Зифа карчык үлгән бит, ишеттегезме?
- Кит инде, кичә генә картының кырыгын уздырды бит…
- И, бичара, ялгызлыкка түзмәгәндер…
- Шулайдыр шул, шулайдыр, үз теләге белән киткән бит, җан кисәгем. Асылынган Ак әбиебез…
- Юк ла инде, җитешмәгән…
Кибет эчендәге хатын-кыз телендә иртәдән бирле гел шушы күңелсез хәбәр әвәләнде. Чыбыксыз телефон аша үтеп, кичкә кадәр биш сүтелеп биш яңадан чорналды. Берәүләр кызганды, икенчеләр битәрләде… Тик нишләмәк кирәк, буласы булган инде… Дәвамын укырга »
Язмыш шаяруы
25 Апрель, 2014 ел
Сайт авторы
Комментарии отключены
Караулар: 3 378

Халисә, ниһаять, бик авырлык белән генә күзләрен ачты. Күз аллары томанланып тора иде, ул кире күзләрен йомды да, бераз яткач, тагын ачты. Үрелеп кенә тәрәзәгә эленгән, төсе инде уңа башлаган саргылт пәрдәне ачып карады. Ә анда бары тик зәңгәр күк йөзе генә күренә иде. Һәм беренче карашка аның күзенә ябалак-ябалак булып яуган кар күренде. Бу — елның беренче кары иде. Тик Халисә генә моңа никтер әһәмият бирмәде. Ул, кабат хәлсезләнеп, бераз гына калкыта төшкән башын мендәргә салды. Хатынның башы әйләнеп китте, гәүдәсе дә авыр иде. Дәвамын укырга »
Иремне бозым ясап үтерделәр
24 Апрель, 2014 ел
Сайт авторы
Комментарии отключены
Караулар: 5 685




