Гаилә тормышым матур гына башланган иде. Улыбыз үсеп килгәндә, авырып киттем. Иптәшемнең кырын карый башлаганын сизенәм. – Туйдым бу даруларыңнан да! – ди. Соң кайта яки кунарга да кайтмый. Шулай итеп, көннәрдән бер көнне ул безне ташлап, икенче хатынга китеп барды. Ул көннәрнең авырлыгын бары тик үз башына килгән кеше генә аңлый. Йокысыз төннәр, күз […]

Безнең йорт авыл очында урнашкан. Шуңа күрәдер еш кына юл сорап та, көрәк-сәнәк, су, хәтта кабымлык сорап керүчеләр дә булып тора. Элегрәк чүпрәк-чапрак сатып йөрүче үзбәк хатыннары кереп, чәй эчеп, хәл җыеп чыгып киткәли иде. Кем керсә дә, капка ачык. Аллага шөкер, барлык белән яшибез. Әле шушы арада гына ирем тиз генә өйгә керде дә, […]

Авылга кайту өчен вокзалда электричка көтеп утырганда яшь чактагы бер танышым очрады. Үзе эндәшмәсә, йөзеннән генә танымас та идем, ә тавышыннан бик тиз танып алдым. Кояш кебек балкып торган йөзен еллар нык үзгәртсә дә, үзе һаман да гади, беркатлы. Хәзер дә шул беркатлылыгы белән ачылып китте: – Яшьли яратышып, дүрт ел йөргән егетем, мине ташлап, […]