Бүген Рәфидә озак еллар авырып урын өстендә яткан әнисен  соңгы юлга озатты. Зур йортның эче бушап, күңелсезләнеп калды. Йөри алмаса да, сөйләшергә, киңәшләшергә бер иптәш иде әле ул аңа.  Иң мөһиме – әнисе бар иде. Рәхимә карчык сиксәннең теге ягына чыккан иде инде. Кызының авырсынмыйча әнисен тәрбияләве бер яктан куандырса, икенче яктан, үзен бик гаепле санный, […]

Ак әбиемнең биш вакыт намазын төгәл вакытында ялгышмыйча укып баруына, гел изгелекләр эшләргә тырышып яши алуына соклана идем мин. Соңгы елларын күз тиеп, бозым кергән авыру кешеләрне  дәвалап уздырды. Бер өйдә яшәгәнлектән кайбер авыруларны кабул иткәндә миңа да шахит булырга туры килгәләде. Көзге пычрак, коеп яуган яңгырлы көннәрнең берсендә үз күзең белән күрми ышанмаслык тире белән […]