Алманың асылын корт ашар
(Тормыш язган хикәя) Беркөнне йокларга ятарга җыенып йөргән мәлемдә, уйламаганда-көтмәгәндә кесә телефоныма җан керде. Бу вакытта кем шалтырата икән, Ходаем? Юньле хәбәр түгелдер, үлем-китем юктыр ич, дип борчылып, трубкага үрелдем. Кама Тамагы районындагы танышым Мәрзыяны ( Исемнәр үзгәртелде – Авт. ) карлыкканрак калын тавышыннан танып алдым: – Ярты төн җиткәндә борчуым өчен гафу ит инде, ахирәткәем! Телефоныңны […]
Яшем җиткәч, чыгам
Түбәләрдән март кояшы елмаеп карый, сөңге бозлардан тамчы тама. Бу яз башы көндез күзләрне чагылдырып, кыекта кызынып ятучы мәчеләрне иркәләсә, кичкә катырып, туннарны киярлек итә дә куя. Ә шулай да рәхәт, язга чыгабыз бит. Мәктәптә укулар кызып барган чак, кемнәрдер сынауга әзерләнә, ә кемнәрдер дәрестән кача. Язга таба укулары да туйдыра башлады, Рәсүлә белән «физ-ра» […]
Йолдыз
Запас полкта озак яту Сираҗиның теңкәсенә тиеп беткән, тәмам туйдырган иде инде. Полкның куе урман эчендә булуы, аның җиргә казып эшләнгән тынчу землянкалары егетнең йөрәген сызландыра, үзенең гариплеген һаман исенә төшереп тора иде. Шунлыктан да юлга чыгу аның күңелен күтәргәндәй итте… Әмма яңа урын, үзенә тапшырылган яңа эш аңа бөтенләй ошамады. Аның иптәшләре хәзер дошман […]
Әле дә син бар, әни, дөньяда
Бер бик нәфис, шул ук вакытта курку белмәс карлыгач үзенең пары белән оя корып, бик тә бәхетле әни булып гомер кичергән. Чөнки аларның дәвамчылары булып, өч кошчыклары дөньяга килгән. Ни кызганыч, көтмәгәндә куркыныч давыл чыгып, әткә карлыгачны харап иткән, аларның җылы оясын да туздырып аткан. Әнкә карлыгачка тормыш дигән чиксез океан аша үз балаларын ышыкка, […]
Яраларга кагылмаска иде
өлия чираттагы имтиханын 5легә бирү шатлыгыннан очып диярлек, урамга чыкты. Көн бүген шундый матур, шундый якты, Балалар яңа ел бәйрәменә ясаган төсле кар бөртекләре әкрен генә җиргә төшәләр дә, тагын бер сикереп куялар. Кыз кышкы табигатьнең матурлыгына соклана-соклана атлаганда, аны бер таныш түгел егет куып тотты: – Кая чабасың, Гөлирә, мин сине кайчаннан бирле көтәм, […]
Раил нәрсә уйлый икән?
29 Сентябрь, 2014 ел
Сайт авторы 
Комментарии отключены 
Караулар: 3 306
Ирем үлгәнгә инде ун елдан артык вакыт узды. Балалар үсеп, үз тормышларын кордылар. Алар янымда чакта ялгызлыкның нәрсә икәнен белмәгәнмен икән. Ә хәзер җиде төн урталарында уянып, таң атканчы керфек тә какмаган вакытларым ешайды. Шул чакларда гомер йомгакларымны сүтә-сүтә хәлдән таям. Кайда ничек итсәм бәхетле буласы идем икән дим. Яшь чагымда авылның бер чибәре идем. Артымнан йөрергә теләүче егетләр күп булды, ләкин нигәдер берсенә дә күңелем төшмәде. Сабакташым Раил үзенең чибәрлеге, шаянлыгы, көч-куәте белән башкалардан аерылып тора иде. Дәвамын укырга »
Иң зур ялгышым
29 Сентябрь, 2014 ел
Сайт авторы Комментарии отключены Караулар: 3 435
“Ирле тормыш рәхәтме, ирсезме?” дигән язманы укыгач (“Т.Я.”, 29 гыйнвар), үземнең ир белән узган 45 ел тормышым күз алдымнан үтте. Мин бу иремә 26 яшемдә – беренче ирем белән аерылгач, 5 яшьлек улым белән чыктым. Яши башлап, 5-6 ай узуга ул үзенең кемлеген күрсәтә башлады. Нәтиҗәдә, 7 айлык авырым белән ташлап чыгып китте. 2-3 ел хатын эзләгәч, үзенең кодачасы белән яши башлады. Кызым тугач, безне алырга да килмәде. Таныклык алу өчен дә судка бирергә кирәк булды. Дәвамын укырга »
“Күземә җен булып күренәсең”
29 Сентябрь, 2014 ел
Сайт авторы Комментарии отключены Караулар: 3 140
